Opis osoby lub rzeczy
Mówimy, jaki ktoś albo coś jest.
She is tall. — Ona jest wysoka.
She = ona, dlatego is. Przymiotnik tall opisuje tę osobę.
Zapisz się
Podstawy słownictwa i struktury
Be oznacza „być”. W teraźniejszości wybieramy am, is albo are zależnie od osoby lub rzeczy, o której mówimy. Zobacz, jak opisać osobę lub rzecz, zapytać o nią i udzielić krótkiej odpowiedzi.
Znaczenie
Mówimy, jaki ktoś albo coś jest.
She is tall. — Ona jest wysoka.
She = ona, dlatego is. Przymiotnik tall opisuje tę osobę.
Nazywamy, kim ktoś jest.
He is a teacher. — On jest nauczycielem.
Z he używamy is. Przed nazwą zawodu w liczbie pojedynczej stawiamy a/an.
Mówimy, gdzie ktoś albo coś się znajduje.
We are at home. — Jesteśmy w domu.
We = my, dlatego are. At home podaje miejsce.
Po polsku „mam 13 lat”, ale po angielsku używamy be, nie have.
I am 13 years old. — Mam 13 lat.
Z I używamy am. Można też powiedzieć I am 13.
Opisujemy samopoczucie albo stan.
They are happy. — Oni są szczęśliwi.
They = oni/one, dlatego are. Happy opisuje ich samopoczucie.
Mówimy o narodowości.
She is Polish. — Ona jest Polką.
Z she używamy is. Polish piszemy wielką literą.
Teraźniejszość
1. osoba
2. osoba
3. osoba
1. osoba
2. osoba
3. osoba
Konstrukcja
Osoba lub rzecz + am / is / are + reszta zdania
She is happy. — Ona jest szczęśliwa.
Najpierw she, potem pasująca do niej forma is, a na końcu opis happy.
Am / Is / Are + osoba lub rzecz + reszta zdania?
Is she happy? — Czy ona jest szczęśliwa?
Zamieniamy miejscami she i is. Nie dodajemy do ani does.
Osoba lub rzecz + am / is / are + not + reszta zdania
She is not happy. — Ona nie jest szczęśliwa.
Not dodajemy po is. Możemy skrócić: She isn't happy albo She's not happy.
Krótka odpowiedź
Are you ready? — Yes, I am. / No, I'm not.
Rozmówca pyta, czy Ty jesteś gotowy/gotowa. Odpowiadasz o sobie: I. Zmieniamy więc you are na I am.
Gdy pytanie jest do całej grupy, odpowiedź może zaczynać się od we: Yes, we are.
Am I late? — Yes, you are. / No, you aren't.
Rozmówca używa I. Ty zwracasz się do niego, więc wybierasz you i pasującą formę are.
Is Jenny at home? — Yes, she is. / No, she isn't.
She zastępuje Jenny i wymaga is.
Are the books new? — Yes, they are.
They zastępuje kilka książek i wymaga are.
Skróty
Apostrof pokazuje miejsce pominiętych liter: I am → I'm. Skrót nie zmienia znaczenia zdania.
Pełne formy twierdzące i ich skróty znajdziesz w odmianie am/is/are powyżej. Poniżej przeczenia w tej samej kolejności osób.
1. osoba
2. osoba
3. osoba
1. osoba
2. osoba
3. osoba
Pytania szczegółowe
W tych pytaniach nie wystarczy „tak” albo „nie”: pytamy o konkretną informację. Forma be nadal zależy od osoby lub rzeczy, o którą pytamy, i stoi przed nią.
Where is Tom? — Gdzie jest Tom?
Where pyta o miejsce. Tom to jedna osoba, więc is stoi przed Tom.
Where are you from? — Skąd jesteś?
Z you wybieramy are; from wskazuje, że chodzi o pochodzenie.
How old is Jenny? — Ile lat ma Jenny?
How old pyta o wiek. Jenny to jedna osoba, więc wybieramy is, a nie has.
What is your name? — Jak masz na imię?
Pytamy o your name (jedno imię), dlatego wybieramy is.
Who is she? — Kim ona jest?
Pytamy o tożsamość osoby; is pasuje do osoby she.
How are you? — Jak się masz?
How pyta tutaj o samopoczucie. Z you używamy are.
Opis i posiadanie
She is tall. — Ona jest wysoka.
Tall opisuje osobę. Potrzebujemy osoby she oraz is, nie samego She tall.
He is a doctor. — On jest lekarzem.
He → is; przed doctor, nazwą zawodu w liczbie pojedynczej, dodajemy a. Przy liczbie mnogiej nie dodajemy a/an: They are students.
Osobny krok: przeszłość
Dotychczasowe am/is/are dotyczą teraźniejszości. Do przeszłości, np. „wczoraj”, używamy was/were. Ten zakres ćwiczymy oddzielnie od obecnych zadań am/is/are.
1. osoba
2. osoba
3. osoba
1. osoba
2. osoba
3. osoba
Was she at home yesterday? — Yes, she was. / No, she wasn't.
W pytaniu was staje przed she; w przeczeniu dodajemy not: was not = wasn't, were not = weren't. W tych pytaniach i przeczeniach nie dodajemy did.
Were you late? — No, I wasn't.
Odpowiadasz o sobie: I → was, mimo że w pytaniu było you → were.
Uwaga
She tall.
PoprawnieShe is tall.
Brakuje czasownika. Z osobą she używamy is.
Is tall.
PoprawnieShe is tall.
W tym zdaniu o osobie podajemy osobę: she oznacza „ona”.
I have 13 years old.
PoprawnieI am 13 years old.
Wiek wyrażamy przez be. Z I wybieramy am.
Is you ready?
PoprawnieAre you ready?
You wymaga are, także gdy pytamy jedną osobę.
Where she is?
PoprawnieWhere is she?
W samodzielnym pytaniu po where stawiamy is, a następnie osobę she.
Yes, I'm.
PoprawnieYes, I am.
Na końcu krótkiej odpowiedzi twierdzącej nie skracamy I am.
Praktyka
Dodatkowa praktyka
Poćwicz ten temat także z Perfect English Grammar. Wybierz ćwiczenie online lub arkusz PDF.
Materiały są w języku angielskim. Linki otwierają stronę Perfect English Grammar w nowej karcie.
Propozycja kolejności